Pendergast


Na een doldwaas en gezellig dagje Amsterdam gingen we van lunchen, shoppen, slenteren in Zuid naar borrelen en dineren in Oost.

Daar schoven we – na heerlijk te hebben geproost in een te leuk tentje – aan bij Pendergast. Onze mede-borrelaar (één van de leukste en beste acteurs uit ons land) loodste ons even naar binnen – want het was terecht super druk – en daar zijn we hem onwijs dankbaar voor. Want man o man.
Wat hebben wij verrekte goed gegeten!

Pendergast Smokehouse – het best bewaarde foodgeheim van de Amsterdamse Staatsliedenbuurt – is een bbq- restaurant met een toffe bediening en een enthousiaste keukenbrigade die kookt op de American slowfood kitchen-way. De heerlijkheden worden de hele dag gerookt, gegaard en met liefde bereid. Dat proef je! Je krijgt de gerechten waar Queen B. het altijd over heeft voorgeschoteld, je weet wat big momma in al die films en tv-series cooks en je waant je bij de eerste hap linea recta in Kansas City.

De slechtgenoot en ik hadden de shared spread. Zodat we een aantal gerechten konden proeven – ideaal – want alles was volgens onze kenner fingerlickin’ good.

En hij had gelijk. Groot gelijk.
Ribs die van de botjes vallen, brisket en pulled pork die smelten op je tong en side dishes (cornbread, black eyed peas, potatosalad en coleslaw) die je ontroeren. Afgetopt met de homemade bbq-saus. Yum!

Damn. Damn. Damn. Het was fantastisch! Zo gruwelijk lekker gegeten; wij komen zeker nog eens terug. Echt. Maar stiekem hopen we dat Pendergast naar Utrecht komt 😉

© Tekstbureau Doppie 2017

35 rock

Wat wás het een geweldige verjaardag!

Met mijn lieve familie en vrienden, heerlijk eten, stralend weer, sprankelende woorden, te gekke cadeautjes, ongelooflijk veel lieve appjes, berichtjes en kaartjes én als klap op de vuurpijl als een echte flamingoqueen een ritje in dit tropische koetsje. Je had me moeten zien gaan.

Ik heb me zo ontzettend jarig gevoeld. Dank jullie wel allemaal!

© Tekstbureau Doppie 2017

Wild wild west trimhockeytoernooi


Vanavond trimhockeytoernooi!

 

Geheel in western style. Good, bad and the ugly-achtig. Hopelijk wordt het net zo leuk als vorig jaar, hoewel we wel een paar stoere cowboys en cowgirls (Joris​, Harwin​ en Eva​) missen moeten in het team van sheriff Aad​.
De confettikanonnen zijn al gepakt. En ook mijn fabulous flamingo-hockeystick en roze glitterbal zijn er klaar voor.

Maar voordat ik netten laat vibreren, punten druk, ga ik eerst afscheid nemen van mijn eerste groepje 3 (van de 3/4). Op naar de afscheidsavond van groep 8 dus.

Ik zeg: fijne avond!

© Tekstbureau Doppie 2017

That’s not even a word

Het leven van een tekstschrijver gaat niet altijd over rozen.

Ik kan intens verdrietig zijn als ik spelfouten en misplaatste interpunctie zie. Ik kan wel janken als het gaat om wollige teksten en dan heb ik het nog niet eens over woorden waarvan je denkt ‘huh’? Dan komt de Monica in mij naar boven (oh wacht…volgens velen bén ik Monica) en brul ik hard: ‘That’s not even a word!’

Aan de laatste categorie maak ik me trouwens ook wel eens schuldig. Als je de aflevering uit Friends kent, dan weet je dat ‘transponster’ geen woord is (en dat Joey’s imaginary friend Maurice de spacecowboy is en dat Chandlers tv-gids op Chanondler Bong staat, red.).

Maar ik zou ‘m ook hebben geroepen in het heetst van de strijd. Dat geef ik ruiterlijk toe. Door dagelijks bezig te zijn met taal maak ik regelmatig Doppie-woorden; vrolijke verbasteringen, maffe mash-ups en aparte afkortingen. Mijn lieftallige echtgenoot roept dan à la de slechthorende Bassie en Adriaan-boef B2: ‘Wa zeggie, baas?’

Enfin. Als ik jou help met je tekst, beloof ik je dat ik mijn Doppie-taal achterwege laat. Ik beloof plechtig dat het SEO-proof, grammaticaal correcte én sprankelende teksten worden. Kickass content. Want dat is wél een woord!

 

© Tekstbureau Doppie 2017

Ondernemen met Hart & Lef – the day after

Wat. Was. Het. Gaaf.

Afgelopen dinsdag bij de Ondernemen met Hart & Lef – inspiratiedag. Ik heb bevlogen enthousiaste ondernemers mogen ontmoeten, kennis gemaakt met toffe girlbosses en dates gepland met een paar powervrouwen.

En dan mijn inspiratiesessie. Nou, die was zo druk bezocht – schrijflolly’s en visitekaartjesthee doen het altijd goed -, dat ik er even van dichtklapte (ja je leest het goed: ik klapte dicht) en een beetje wiebelig was. En dat ik ’s avonds thuis bij Piet Roberto even een traantje moest laten #hallohsp, omdat ik ‘dit ben vergeten, dat nog had willen doen en zeker dat nog wilde vertellen’. En dan al die indrukken van de dag. Wauw.
Maar hee, drie kwartier voor de allerbeste schrijftips is een beetje te kort. En daarbij; ik ben van het persoonlijke, dus meer in een kleiner groepje één-op-één. Wellicht iets voor een volgende keer?

Miss perfectionista hier heeft ondanks d’r twijfelkonterige gedrag heel veel lieve berichtjes ontvangen van haar workshopgroep en ja, er zitten ook aanvragen voor sprankelende samenwerkingen bij. Dus wat is er dan loos?
Eigenlijk helemaal niks. Of misschien een beetje…een boel…toch veel. Zucht.
Dat goed goed genoeg is, dat moet ik nog leren. Echt. Eens kijken of ik daar ergens een inspiratiesessie in kan vinden.

De door team Ideefje – Ondernemen met Hart & Lefmet veel hart, liefde, lef en plezier georganiseerde dag was verder super; prachtige mensen, een fijne lunch, top locatie, uitdagende en leerzame workshops en veel gezelligheid.
Dank je wel en hopelijk tot een volgende keer!

© Tekstbureau Doppie 2017

Moppersmurf


Groep 3a is in de ban van kleine blauwe poppetjes met witte mutsjes.

 

En laat ik nou ook een groot zwak hart voor Brilsmurf en co. te hebben. En dan betekent de oude filmpjes projecteren op het digibord, meesparen met de actie van de plaatselijke supermarkt, als een moppersmurf tekeer gaan als ik net het bedrag niet heb gehaald voor een limited edition en me ongans eten aan smurfenlolly’s en aanverwante snoepjes.

In Andalusië bezocht ik het dorpje Juzcár, oftewel het smurfendorp hoog gelegen in de bergen. Groep 3a vond dat maar al te interessant. En dus ben ik nu naast flamingojuf ook smurfenjuf. Ik houd mijn hart vast als het juffenfeest is.

© Tekstbureau Doppie 2017

Donkey Kong


Gisteren in het zonnetje gezet. Vandaag even de draak steken.

Van Wie is de Mol naar Wie is de Ezel laatst in Andalusië. Van ezeltje prik, hup een pen in je rug. En nee, dit muildier behoeft geen euro om te bewegen of een gouden munt uit te poepen. Hij staat stil ergens hoog op een berg in dat ene pittoreske witte dorpje. Robpie was voer voor een fuik Japanners die beide ezels met veel plezier fotografeerde. Donkey Kong became Donkey King. Ie…aaa….


Voor meer foto’s en korte stukjes; volg me op Instagram @NaomiTekst

© Tekstbureau Doppie 2017

In het zonnetje


Vandaag zet ik Piet Roberto in het zonnetje.

 

Gewoon omdat ik hartstikke ontzettend kneiter onwijs gek op hem ben. En ik ongelooflijk dankbaar is dat hij er altijd voor me is, vierkant achter me staat en me met beide benen weer op de grond zet. De beste man heeft het af en toe zwaar met Doppie en haar doldwaze plannen. Love you dikke aap!

© Tekstbureau Doppie 2017

Nu al zin in het nieuwe schooljaar


Een shopexpeditie bij de Bijenkorf​ resulteerde niet alleen in kekke overhemden voor Piet Roberto, maar ook in frisse fabulous schoolspulletjes voor Doppie.

Want ja, als ik glitters, roze, tape en notebooks mét flamingo’s zie liggen, dan ben ik niet meer te stoppen!

Ik ga mijn lieve groep 3a heel erg missen, maar met deze flamingo pracht en praal heb ik nú al zin in het nieuwe schooljaar. Gek hè?

© Tekstbureau Doppie 2017

Moederdag

Doppie wenst alle moeders, oma’s, mama’s-in-spe een sprankelende Moederdag toe.

Verras en verwen la mamma: zij heeft je grootgebracht, geleerd te delen en lief te hebben en onvoorwaardelijk gesteund. Vandaar ook een foto van mij en mijn allerliefste van de hele wereld.

Toch wil ik vandaag ook even stilstaan bij degenen voor wie Moederdag een niet feestelijke of misschien wel een zeer pijnlijke dag is. Ik denk dan aan hen die helaas hun lieve moeder moeten missen. En aan hen die niet zo’n innige band of weinig tot geen contact meer met hun moeder hebben. Tot slot gaan mijn gedachten ook uit naar alle vrouwen die tot groot verdriet zelf geen moeder hebben kunnen mogen worden of bij wie de kinderwens nog steeds niet is vervuld.

Van onze moeders hebben we geleerd lief te hebben en te delen. Laten we dus extra liefde geven aan degenen die het niet makkelijk zullen hebben. Een virtuele zoen, een appje of een dikke knuffel op papier. Laat ze weten dat je ook vandaag juist aan ze denkt. Ik weet zeker dat Moederdag daar ook voor is bedoeld. Echt.

© Tekstbureau Doppie 2016-2017