De tijd gaat snel in groep 3

Bussommen, klokkijken, de b/p/d leren – inclusief kekke klankgebaren -, tweede project, zinnetjes lezen, dictee….de tijd vliegt in groep 3.

 

Het is al bijna november en dat betekent dat de pepernotenbende binnenkort weer van start gaat. Knipper twee keer met je ogen en het is Kerst. Vakantie, Oud & Nieuw en voordat je het weet zijn we in 2018 aanbeland. Zo bizar.

De tijd gaat snel, heel erg snel. Vooral wanneer je heel veel plezier hebt!

© Tekstbureau Doppie 2017

Trip down memory lane


Twee weken geleden bestond mijn oude basisschool Skipov De Bunders​ 40 jaar.

En dat betekende groot feest in het pittoreske Veghel. Het betekende ook een trip down memory lane aangezien mijn oude klasje en ik in onderstaande foto werden getagd.

En zie hier, een enthousiaste groep 6. Ergens begin jaren negentig. De tijd van felgekleurde oversized truien, opzetkragen, grafische prints, Kinderen voor Kinderen, schrijven met een vulpen, werkstukken maken en spreekbeurten houden met hulp van die documentatie-informatieboekjes, en nog veel meer leuks.

Wij waren de B-groep. En na bij juf Sjannie, juf Monique of juf Annemiek in de kleutergroep te hebben gezeten, kwamen we in groep 3 samen. Daar kregen we les van die lieve juf Marianne, die ons leerde lezen en schrijven. In groep 4 hadden we meneer Adrie die fantastisch kon vertellen over zijn reizen naar Afrika. Meneer Roel in groep 5 die zijn koffie elke ochtend het raam uit mikte ‘omdat dat goed was voor de plantjes’ en zijn koffieschoteltjes kapot sloeg om de breuken uit te leggen. Meneer Mari in groep 6 die de dag startte met een anekdote over zijn dochters, ons stimuleerde creatief te zijn en graag liedjes met ons zong. Meneer Jan in groep 7 die de klas stil kreeg met dat ‘belachelijke’ belletje – maar zo krijg ik vandaag de dag de klas (naast de stiltespray) ook stil #kunjenagaan – en die ons leerde schaken. En dan meneer Henny​ in groep 8. Die erbij was met de Cito, het kamp, de musical, de bridgeavonturen (Niet goed geld terug – met voor mij een hysterische dubbelrol als braaf meisje overdag en ’s nachts een nachtclubzangeres). Waar we elke dag een zelfverzonnen zin klassikaal moesten ontleden. En waar we nog meer leerden out-of-the-box the denken. Wát een tijd.

De juffen en meesters van je basisschool vormen je. Leggen een basis voor je verdere loopbaan. Inspireren je en laten je talenten ontwikkelen. Laten je groeien en bloeien, maar laten je vooral jezelf zijn.

We zijn nu bijna 25 (!!) jaar verder. Groep 6b is allang niet meer. Geen hysterische kinderfeestjes, bowlingpartijen, kusjesdans en schrijven in vriendenboekjes meer. Maar gelukkig zijn we dankzij social media van de meeste klasgenoten op de hoogte van wat ze doen en wat ze bezighoudt.

Lieve B-groep, lieve Erik​, Claudia​, Ron, Maikel, Jeroen​, Anton​, John​, Monique​, Camile​, Rogier​, Valérie​, Marijke​, Melik, Ellen​, Gabi​, Moniek, Adri, Jarno​, Bas​, Janneke​, Bryan, Eric, Marianne​, Marieke​, Greetje en Adil​: we hebben gelachen, gehuild. Geknipt en geplakt. Geplaybackt en gedanst. Getikt en verstopt. Geknikkerd en gevoetbald. Gebouwd en gegraven. Gekleurd en geknutseld. Gekeken en geluisterd. Maar vooral elkaar in zijn of haar waarde gelaten.
Dank voor die memorabele basisschooltijd; ik vond het geweldig om bij jullie in de klas te zitten. Het was een feestje! En wellicht tijd voor een reünie?

© Tekstbureau Doppie 2017

Kinderboekenbal


Ja ja, ik was erbij afgelopen dinsdagavond.

Met de crew van Kinderboekwinkel Utrecht​. Waarbij? Aardbei. Nee, bij het Kinderboekenbal!

In een volle warme zaal vol clowns, vampiers, Frankensteins, heksen en andere griezels zag ik met eigen – bloeddoorlopen – ogen dat Klaas van Eerden de boel gezellige aan elkaar praatte. Dat Kinderen voor Kinderen – niet meer hetzelfde als vroeger helaas – een gruwelijk eng dansje opvoerden.
Ik was getuige van kattensoepele interviews met de makers van het Kinderboekenweekgeschenk. Ik heb zelfs ervaren dat illusionist Victor Mids écht maar dan ook écht kan toveren (en dat ik mijn spullen angstvallig goed in de gaten moest houden).

Maar wat mij het meest is bijgebleven – wat voor mij persoonlijk het
absolute hoogtepunt van de avond was – was dat die geweldige Koos Meinderts​ de Gouden Griffel voor zijn prachtige boek Naar het Noorden heeft mogen ontvangen. Gefeliciteerd Koos! Geniet van deze mooie prijs en ik hoop dat je snel weer eens in mijn klas komt voorlezen!

 

© Tekstbureau Doppie 2017

10 jaar samen

Vandaag, exact 10 jaar geleden, vroeg Rob​ het volgende.

‘Wat moet ik nu tegen mijn vrienden zeggen? Hebben wij nu iets ja of nee?’
Oké, dan hebben we maar ‘iets’.
Eén van de beste beslissingen in mijn leven.

En nu zijn we 10 jaar, 3 huwelijken, 1 fantastisch huwelijksaanzoek, 5 filmpremières, 492 (foute) feestjes, 3 huizen, een extra studie en een paar carrièreswitches, 25 vakanties en stedentrips verder. Hebben we gehuild van het lachen en ook gehuild zonder dat er ook maar iets grappigs aan was. Hebben we de meest doldwaze avonturen beleefd, maar ook genoten van suffe huismusserige avondjes op de bank.
Onder het motto ‘Alles is liefde’ (toevallig onze eerste movienight samen) hebben we de eerste 10 jaar overleefd. En met succes.

Want wat mij betreft mogen er nog veel meer jaren bij. En het liefst nog een trouwerij.
Lieve lieve piet Roberto, je bent het beste cadeau dat ik ooit heb gekregen. De stille kracht achter Doppie. Je laat me vliegen, maar vangt me ook op als ik val. En hoe cliché dit ook allemaal ook klinkt, ik meen het echt.
Ik hou zielsveel van je en dat mag de hele wereld weten.

© Tekstbureau Doppie 2017

Nationale broer- en zusdag


Morgen – 30 september – is het nationale broer- en zusdag.

Daarom vandaag alvast een ode aan Mausje en Bollie. Deze grote zus is namelijk erg trots op haar twee kleine broertjes!
Vroeger kon ik ze wel achter het behang plakken – de heren hadden als grootste hobby naast basket- en voetbal mij irriteren – en heb ik mijn ouders herhaaldelijk om een zusje gesmeekt. 
Nu kan ik toch wel lachen om het feit dat ze mijn Tina wekelijks verstopten, mij altijd met een mega afwas opzadelden en Star Wars-films over mijn films heen tapeten.
Mijn wraak – met onder andere de witte hand en het Duracell-konijn – was zoet en het feit dat ze mijn getuige en trouwambtenaar waren, wil zeggen dat het allemaal goed is gekomen. Gelukkig maar. Want deze apen zijn ongelooflijk belangrijk voor mij!

Fijne broer- en zusdag Maurice en Olger!

© Tekstbureau Doppie 2017

De eerste date


Vandaag is het exact tien jaar geleden dat Piet Roberto et moi voor het eerst op date gingen.

Nou ja, op date.
Technisch gezien gingen we samen naar een verjaardag van een gemeenschappelijke collega. Om elkaar vervolgens de hele avond te negeren en elkaar tenslotte toch op Utrecht Centraal weer te treffen.
De échte date volgde spoedig. Maar 15 september blijft stiekem toch een belangrijke datum voor ons.

Je zult maar op date met Doppie gaan en er al tien jaar aan vast zitten.
Mag ik een groot applaus voor Rob​ lieve mensen?

© Tekstbureau Doppie 2017

Begrijpend lezen


Vandaag hebben we studiedag.

Over leesbevordering, boekpromotie én begrijpend lezen.
De leerlingen zijn vrij en zitten waarschijnlijk in de Efteling ofzo. Ik geef ze groot gelijk. Want begrijpend lezen is vaak wel saai. Of toch niet?

Nouhou…afgelopen donderdag werd ik gevraagd om even een half uurtje in groep 8a te komen. De kids hadden namelijk iets voor me. In deze klas zitten trouwens de lieve leerlingen die ik in groep 3 en 5 heb mogen lesgeven én die getuige zijn geweest van het huwelijksaanzoek en ons verrast hebben bij de bruiloft.

Wat bleek? Die kanjers hadden met hun toffe juf Marleen​ en dito stagiair Dennis​ – tevens mijn oud-stagiair – een kick-ass begrijpend leesles van mijn column gemaakt. Wauw! Wauw! Wauw! Ik was helemaal overdonderd.

De betrokkenheid was enorm, de tekst was heel goed uitgeplozen en de kinderen hadden geweldige vragen bedacht. Die ik met veel plezier beantwoordde. Wát een fantastische les. En wát een inspiratie voor een volgende column.

Jeetje, deze groep gaat gewoon van school af straks. En ik zal ze heel erg missen…

© Tekstbureau Doppie 2017

 

Dank jullie wel


Lieve allemaal.

 

 

Ik wil jullie uit de grond van mijn hart – en met een diepe buiging en staande ovatie – bedanken voor jullie te gekke, lieve en ontroerende berichtjes op mijn eerste column voor Trouw.

Mijn telefoon en social media ontploften en ook mijn mailbox zat vol. Ik kreeg kaartjes, cadeautjes en bloemen en kreeg reacties van docenten van de pabo tot oud-klasgenootjes van de middelbare school.

De begrijpend leesles in groep 8a (de kinderen die getuige waren op ons huwelijk) ging zelfs over mijn verhaal van de kerststal.
Een mooier compliment kun je niet krijgen.
Ik ben er even stil van.

Ik heb deze mooie primeur en alle good vibes even op me in laten werken en dat geeft heel veel inspiratie voor een volgende column. Wordt vervolgd dus.

Dank jullie wel nogmaals! Dank dank dank.

© Tekstbureau Doppie 2017

PS Deze geweldige armbandjes heeft mijn lieve vriendinnetje Marloes​ gemaakt. Mooi hè?

Pendergast


Na een doldwaas en gezellig dagje Amsterdam gingen we van lunchen, shoppen, slenteren in Zuid naar borrelen en dineren in Oost.

Daar schoven we – na heerlijk te hebben geproost in een te leuk tentje – aan bij Pendergast. Onze mede-borrelaar (één van de leukste en beste acteurs uit ons land) loodste ons even naar binnen – want het was terecht super druk – en daar zijn we hem onwijs dankbaar voor. Want man o man.
Wat hebben wij verrekte goed gegeten!

Pendergast Smokehouse – het best bewaarde foodgeheim van de Amsterdamse Staatsliedenbuurt – is een bbq- restaurant met een toffe bediening en een enthousiaste keukenbrigade die kookt op de American slowfood kitchen-way. De heerlijkheden worden de hele dag gerookt, gegaard en met liefde bereid. Dat proef je! Je krijgt de gerechten waar Queen B. het altijd over heeft voorgeschoteld, je weet wat big momma in al die films en tv-series cooks en je waant je bij de eerste hap linea recta in Kansas City.

De slechtgenoot en ik hadden de shared spread. Zodat we een aantal gerechten konden proeven – ideaal – want alles was volgens onze kenner fingerlickin’ good.

En hij had gelijk. Groot gelijk.
Ribs die van de botjes vallen, brisket en pulled pork die smelten op je tong en side dishes (cornbread, black eyed peas, potatosalad en coleslaw) die je ontroeren. Afgetopt met de homemade bbq-saus. Yum!

Damn. Damn. Damn. Het was fantastisch! Zo gruwelijk lekker gegeten; wij komen zeker nog eens terug. Echt. Maar stiekem hopen we dat Pendergast naar Utrecht komt 😉

© Tekstbureau Doppie 2017

35 rock

Wat wás het een geweldige verjaardag!

Met mijn lieve familie en vrienden, heerlijk eten, stralend weer, sprankelende woorden, te gekke cadeautjes, ongelooflijk veel lieve appjes, berichtjes en kaartjes én als klap op de vuurpijl als een echte flamingoqueen een ritje in dit tropische koetsje. Je had me moeten zien gaan.

Ik heb me zo ontzettend jarig gevoeld. Dank jullie wel allemaal!

© Tekstbureau Doppie 2017