Het jaar van Roos

Tekstbureau Doppie Het jaar van Roos

 Juf, deze plaat wil jij vast hebben!’ En of ik die wil! Na vandaag nog maar twee lesdagen en dan heeft deze juf vakantie. 

Het was een kort en intens schooljaar voor mij; het was namelijk het jaar van Roos. Mijn Roos. Onze prachtige, vrolijke, lieve, goed groeiende en bloeiende Roos. Het was switchen en schakelen, ballen in de lucht houden, leren, groeien, loslaten en keuzes maken. 

Een jaar waarin ik besefte wat nu echt belangrijk is. 🌹❤️ Het jaar van ROOS was een geweldig jaar. Doe mij er maar nog zo eentje!

© Tekstbureau Doppie 2019

Hockeytoernooi

Dit weekend ging ik even terug in de tijd. Terug naar de tijd van puberende hockeytoernooien.

Gewapend met tenten (die had ik als anti-kampeerder niet), luchtbedden (ook die moest ik lenen), hockey-equipement (had ik gelukkig wel) en een rolkoffer vol foutfits en gadgets (drie keer raden wie er hoofd ornamenten was) toog een gedegen selectie van het Fletiomare donderdagtrimteam vrijdagmiddag richting het hete Valkenswaard voor een knorrend stickfestijn.

De leeftijd was dit jaar 18+ (dit itt voorgaande edities), het bier ietwat beschuimd en hitte ondraaglijk. Gelukkig maakten het eten, de muziek, het sanitair (heel belangrijk punt) en de sfeer (goede gesprekken, slechte grappen, nog slechtere moves, frikadellen speciaal, waterballonnen, smurfenlolly’s, lichtgevende schmink, trillende varkens, oude bekenden, mensen betrappen, etc.) een hoop goed. 

Van slapen kwam weinig terecht; ik werd ‘mevrouw’ genoemd en ik haat slapen in een tent. Dat er iemand in de nabijheid hard snurkte, iemand vijf tenten verderop de halve nacht kotste, iemand stond te zeiken in de tegenoverliggende bosjes én dat er twee iemanden met hun dronken harses tot het vroege ochtendgloren Kinderen voor Kinderen-liedjes zongen, zorgden ervoor dat ik in totaal slechts anderhalf mijn ogen heb dicht kunnen doen.
Leuke bijkomstigheid: ik ben nu bevriend met alle beveiligers door mijn nachtelijke wandelingen.
Na een tropische zaterdag keerde ik weer huiswaarts. Ik heb het heerlijk gehad. Altijd stoppen op het hoogtepunt (lees: 35 graden). Het was goed zo.

Gisteravond sliep ik eerder dan de pretletter en zit ik nu deels fris, deels brakkig achter de typemachine om deadlines te tackelen.

Hockeytoernooien; wie is er niet groot mee geworden. 
Maar no way dat Roos daar later naartoe mag 

😉

© Tekstbureau Doppie 2019

Zes jaar getrouwd

Tekstbureau Doppie - zes jaar getrouwd

Zes jaar geleden spoedden wij ons in allerijl naar het gemeentehuis voor een superromantisch snel baliehuwelijk. 

Onderweg stopten we nog bij de Zeeman voor een onderrokje voor onder mijn witte kleedje. Na een nummertje te hebben getrokken op het stadskantoor konden we naar binnen en binnen tien minuten stonden we weer buiten. Het was best hilarisch, maar toch voelde ik me een beetje verdrietig. Was dit het nou?

Daarom was het een complete verrassing dat mijn toenmalige groep 3 (die trouwens na de zomervakantie alweer naar de tweede klas van de middelbare school gaat) bij het gemeentelijk bordes stond en ons met bloemen, applaus en gezand en confetti toejuichten! Wat een liefde!

De buurtbewoners genoten met volle teugen van dit vrolijke schouwspel en waren net als mijn lieve leerlingen getuigen van de surprise ceremonie die volgde. Mijn adjunct trouwde ons namelijk nogmaals en maakte daar later haar beroep van (CC Ceremoniespreker Lucky Match).

Die dag op 26 juni 2013 vierden we met onze dierbare familie, vrienden en collega’s een klein feestje om het ruim tien maanden later nog eens knallend en fout over te doen.

Vandaag is het precies 6 jaar geleden dat ik volmondig ‘ja’ heb gezegd tegen de slechtgenoot. 
En dat vieren we met onze pretletter! Want alles is liefde.

© Tekstbureau Doppie 2019

Mamma Mia reünie


Zo’n vijftien jaar geleden dartelde ik op donderdag-, vrijdag- en zaterdagavond rond in het koninklijke Beatrixtheater.

Ik fungeerde als shopdame, gastvrouw, cateringmedewerker en zaalwacht. 
Ik verkocht boekjes, hing jassen op en begeleidde mensen naar hun plaats. En soms heel soms pakte ik fototoestellen af.

Één van mijn allerleukste bijbaantjes ooit; werken bij Mamma Mia. Een van mijn favo musicals. Met Simone Kleinsma, Jon van Eerd en Doris Baaten in de hoofdrol. Wat een feest! 

Na het werk steevast borrelen, slechte studentenspelletjes spelen en met de hele ploeg op stap.
Op de werkvloer bloeiden relaties op en ontstonden vriendschappen voor het leven. Net als Donna, Roos en Tanja.

Dat ik de show destijds 3000 keer heb gezien boeit me niks. Want dit Grieks/Zweedse blijspel was hysterisch.

En daarom ben ik reuze benieuwd naar deze versie. Ik kijk niet alleen, maar met een grote groep oud-collega’s en vrienden en de stelletjes die nog steeds samen zijn. En daarna gaan we borrelen en wie weet nog op stap. Want de studenten van toen zijn een (tikkeltje) ouder, hopelijk wijzer en niet meer zo flexibel als Pepper.

Na zo’n vijftien jaar werd het dus tijd voor een Mamma Mia-reünie.

So here we go again!

© Tekstbureau Doppie 2019


Back to business


Na een heerlijke vakantie in Portugal – wat hebben we genoten – weer back to business! 


Gisteren een dagje voor de klas en vandaag lekker aan de schrijf; mijn column voor Trouw, social media content voor Juf & Meester Malmberg en webcontent voor Muziek Voor Ieder Kind

Tussendoor nog foto’s bekijken en nagenieten! 

Bom día!

Volgende week is Doppie een weekje dicht. Dan is het echt vakantie! 

© Tekstbureau Doppie 2019

Boekenweek

Traditie bij Doppie. Een boek uitzoeken in de Boekenweek. 

En waar kan dat beter dan in de mooiste boekwinkel van Nederland? Waar de boeken als een soort religie tentoon zijn gesteld? Waar ze goddelijk op prachtig ingerichte tafels liggen? En waar ze gezegend zijn met zoveel bibliofielen? 

Juist ja. En daarom scoorde ik mijn heilige drie-eenheid van een boek, het boekenweekessay en geschenk in boekhandel Dominicanen in Maastricht.

Dat er nog een flinke stapel ongelezen boeken op mijn nachtkastje ligt, deert me niet. Moeders gaat de komende tijd een poging wagen meer te lezen. Dan ben ik hopelijk voor Boekenweek 2020 klaar!

Welk boek wil jij nog lezen? 

© Tekstbureau Doppie 2019

Welkom lieve Roos

Lieve allemaal, met ongelooflijk veel liefde, trots en vreugdetranen willen Robpie en ik jullie voorstellen aan onze dochter:

Roos Maureen Emely van der Geest – geboren op 15 augustus 2018.

Onze pretletter doet het erg goed en papa en mama zijn in de wolken, over the moon en zielsgelukkig!
We zijn dankbaar voor jullie lieve berichtjes, reacties en liefde. Nu gaat het grote genieten beginnen!

© Tekstbureau Doppie 2018

Project inloopkast

Sinds Sex and the City – één mijner favo televisieseries – heb ik maar één grote droom.

 

 

Een inloopkast! Een walk-in closet.
Het liefst à la Carrie – met extra opbergmogelijkheden voor Manolo Blahnik shows -, maar het wordt er eentje à la Doppie. Met wat ruimte voor Robpie, aangezien mister Big zijn steeds groter wordende kledingcollectie ook wil uitstallen.

Bij een groot Zweeds woonwarenhuis slaagden we erin een inloopkast voor onze opbouw te ontwerpen. Dat kostte bloed, zweet en tranen, maar uiteindelijk was alles besteld en in maar liefst 61 pakketten afgeleverd door twee stoere sjouwers.

Robpie kan aan de knutsel. Kijk ik met onze pretletter geamuseerd toe.
Mest ik ondertussen onze huidige kledingkasten uit om vervolgens de najaarscollectie 2018 te shoppen. Je kunt Sex and the City wel van de buis halen, maar niet uit het meisje.

© Tekstbureau Doppie 2018

Oom Maus is jarig


Hiep hiep hoera!

 

 

Mijn kleine grote broer is jarig. Oom piloot. Oom Maus.
En wat fijn dat hij nu weer in Europa woont. Lekker dichtbij!

Op de vraag wat hij voor zijn verjaardag wilde hebben, antwoordde hij: ‘Ik word oom, dat is al een groot cadeau!’

Gefeliciteerd bro! Have a nice day and a good flight!

PS Doppies ’84-’85 Playmobil-kapsel is ontstaan doordat ik die dag mijn prachtige coiffure glansrijk om zeep heb geholpen met mijn knalgele knutselschaartje. Moeders wist er dit nog van te breien. Tja…

© Tekstbureau Doppie 2018

Discodip


Ik kan er geen genoeg van krijgen.

 

IJs.
Raketjes, Cornetto’s, Festini peer, ‘schuifijsjes’, puur ambachtelijk Italiaans schepijs én softijs met discodip! Voor verkoeling. Voor de pretletter. En lekker voor mezelf.

IJs met discodip is trouwens jeugdsentiment. Ik zie mezelf nog staan in hometown Veghel met mijn broertjes en een paar guldens. Mama was aan het winkelen en wij mochten bij ‘het luikje’ op het pleintje midden in het centrum een ijsje scoren. Wat een feest was dat! Zo blij als een klein kind dat ik bij de friettent aan de overkant softijs met discodip ontdekte!

IJs. Tijdens het wandelen verorber ik deze ijskoude lekkernijen; verbrand ik meteen de coole calorietjes. Win-winsituatie.

© Tekstbureau Doppie 2018