Houten huwelijk


Vijf jaar geleden.

 

Even simpel en snel aan de balie (nee, niet óp Bali). In een eenvoudig wit kleedje, coiffure coupe ‘gehaast’. Snel met de kledingborstel nog over Robpies pak. Onderweg nog gestopt bij een winkel voor een onderrok.
In tien minuten getrouwd om vervolgens voor de rest van mijn leven verrast te worden.

‘Oh wat leuk al die kindjes!’, dacht ik toen ik de draaideur uitkwam.
Surprise surprise! Het was mijn eigen klasje! Wat een feest! En juf Michelle van Ceremoniespreker Lucky Match verbond ons – onder toeziend oog van heel veel publiek – op het bordes nogmaals in de echt! Zo gaaf!

Wat vliegt de tijd. Mijn derdegroepers van toen verlaten over twee weken het Krullevaarnest! Maar wat ben ik dankbaar dat ik het Piet Roberto-epos met hen heb mogen delen.

Vijf jaar verder. Een houten huwelijk en een pretletter op komst. De cirkel is rond.

Vandaag vijf jaar getrouwd met de allerliefste, allerleukste en allervrolijkste slechtgenoot. Hulde dat hij het met Doppie uithoudt 😉

© Tekstbureau Doppie 2018

Bruidstaart


Verrassing voor Robpie!

Dinsdag a.s. zijn we 5 jaar getrouwd en destijds hadden we een heerlijk mini-taartje voor de spontane receptie.
Op ons foute huwelijksfeest trakteerden we de glitterende meute op Breezers, bitterballen, kaassoufflés, suikerspinnen en popcorn. De taart? Tja, die waren we een beetje vergeten.

Dus vandaag een zoet goedmakertje. Ontworpen en gebakken door De Zoete Zonde – waarvoor veel dank!
Zo kunnen de slechtgenoot en ik straks toch nog een momentje nemen om samen dit appetijtelijke spektakel aan te snijden….

© Tekstbureau Doppie 2018

Babywas


Kleine wasjes, grote wasjes. Alles in de wasmachine.
Laat maar lekker draaien…

Nou, draaien doet ie zeker. Overuren maakt mijn Miele-vriend. Want week 32 = tijd voor de babywas. En ja, Doppie zou Doppie niet zijn met een hele babycollectie! Wat heb ik een boel verzameld en gekregen de afgelopen tijd!

Zoveel, dat mijn moeder 48 hydrofiele doeken, 37 slabbetjes en 16 dekentjes al aan het wassen is. Zodat ik me kan focussen op 281 rompertjes, 76 outfits en een miljoen mutsjes en sokjes.

Maar ach, alles voor die kleine pretletter.
Ik draai dus even door!
Babywasjes, babywasjes. Alles in de wasmachine…

© Tekstbureau Doppie 2018

Papa, je bent om in te lijsten


Vandaag is het Vaderdag.

 

Voor Robpie – papa in spe – een bijzondere dag. Want volgend jaar zal onze pretletter hem verblijden met een ‘tekening’ of afdruk van een handje in roze glitterverf. Nu al zin in.

Met mijn lieve leerlingen heb ik een kunstwerk gemaakt; onder het mom van ‘papa, je bent om in te lijsten’ hebben ze zichzelf met hun stoere vader getekend. Het liedje ‘Vaderdag’ van Koos Meinderts erbij en klaar is Kees. Of Jan, Piet, Floris, Hans, Wilfred, Ronald of wie dan ook 

Fijne Vaderdag!

© Tekstbureau Doppie 2018

Zwangerschapspartneryoga


Daar zaten we dan.

Met vier man/vrouw sterk in de yogaruimte voor de partneravond.
Op een druilerige donderdagavond.

Robpie zweette bij voorbaat al peentjes (‘Komen die andere mannen wel?’, ‘Wat moet ik aan?’, ‘Hoe lang gaat dit duren?’) en is uiteindelijk met lood in zijn hippe schoenen meegegaan. 
Een avondje zwangerschapsyoga met ML. Dat vraagt natuurlijk weer om hysterische anekdotes over onderrugmassagetechnieken, flank-ademhalingsoefeningen en relaxtion tijdens de Ring of Fire (brandende pijn wanneer je kind in het geboortekanaal zit).
En hilarische taferelen rondom perswee-opvangtrucs, de kunst van ‘Hoe krijg je je vrouw rustig? (‘Dat lukt me al tien jaar niet!’) en aanverwante rustgevende spierextracties die je absoluut niet moet masseren met lavendelolie. Alles dus voor een aangename en chille bevalling!

We hebben gelachen, geoefend, ervaringen en tips uitgewisseld en elkaar vooral een hart onder de riem gestoken. Gedeelde smart is halve smart.
En manlief? Die masseert vanaf nu elke avond braaf mijn SI-gewricht en ademt mee richting mijn bekken. Namasté.

© Tekstbureau Doppie 2018

Kunnen wij het maken?


Vandaag gaat team Rob de Bouwer aan de slag met de boom boom babyroom!

 

Ledikantje, commode, kast…en als er nog tijd en puf over is ook een box, kinderstoel en aanverwante accessoires.

Doppie zal uiteraard goede instructies geven en de klussers voorzien van een natje en droogje!

De vraag vandaag luidt dus: ‘Kunnen wij het maken?’ En het juiste antwoord is…

© Tekstbureau Doppie 2018

31 weken


Op weg naar de supermarkt liepen manlief en ik langs het bekende buurtmuurtje.

 

‘Zeg, wordt het niet eens tijd voor een nieuwe buikfoto?’ riep hij enthousiast.

Vervolgens gooide hij de tassen met plastic en oud papier in het gras, toverde zijn camera tevoorschijn en knielde als een echte fotograaf om mij en mijn buik weer zo gunstig mogelijk op de gevoelige plaat te zetten. 31 weken alweer.

Nog 9 weken – punctuele moeder = punctueel kind? – en dan komt onze kleine pretletter. Ze groeit goed, eet goed (lees: midden in de nacht verga ik van de honger) en laat me stralen. Ze houdt me rustig – was wel nodig tijdens de verbouwing – en laat mij realiseren dat er niks belangrijkers is dan liefde. Ben zo benieuwd naar ons hummeltje.

Het is en blijft echt een wonder:..

© Tekstbureau Doppie 2018

Extreme home make-over; de oplevering

Jaaaaa! Ze zijn weg. De bijdehante bouwvakkers.

 

 

Oké, de aankomende week komt onze spetterende schilder nog langs, maar de grote meute is vertrokken. Naar de volgende klus. Maar wat hebben ze kneiterhard gewerkt en rekening gehouden met mijn killerhormonen.

Het was afgelopen vrijdag net Extreme Home Make-over. In het laatste uur nog snel een kabeltje, schroefje, voegje en puin ruimen. Snel snel – maar met beleid – voordat de mensen thuiskomen. En dan move that bus.
In ons geval: move that stucloper!

Zucht, ik heb het overleefd. En ik heb er een pracht van een opbouw (en benedentoilet en keukenwand) voor terug.
Potverdikkie mensen, ik ben zoooo blij!

Met Robpie geproost. Want die oplevering hebben we groots gevierd!
Met appelsap en champagne, rode oogjes en lijkwitte gezichtjes. Dit weekend slapen we dus gruwelijk bij.

PLEASE DO NOT DISTURB!

© Tekstbureau Doppie 2018

 

Dag mei


Weer een maand voorbij.

Weer wat dagen dichterbij de grote vakantie en mijn verlof. De tijd vliegt echt snel als je lol hebt!

Mei stond in het teken van de grote verbouwing – die gelukkig bijna klaar is – onze babymoon naar het prachtige Lefkas, sprankelende schrijfopdrachten, uiteraard veel good food, een surprise surprise babyshower, veel liefde, klassepret, gezelligheid, ongelooflijke hitte #ikzweetvoortwee en rust-met-de-beentjes-omhoog! Lekker maandje dus!

Dag mei, dank voor alles! Juni, de beurt is aan jou!

© Tekstbureau Doppie 2018

Cadeautje voor de juf


Een kussentje zodat de baby en ik lekker zitten, een knuffel voor in de kinderkamer…sinds het blijde nieuws word ik overspoeld met de allerliefste cadeautjes.

 

 

Mijn lieve leerlingen leven ontzettend mee en ik ben dankbaar dat ik mijn eerste zwangerschap met dit bijzonder leuke klasje mag delen.
Mijn verlof komt meer en meer in zicht. Ik mag officieel 1 juli stoppen, maar ik maak het schooljaar af. Op woensdag 11 juli neem ik in flamingostijl afscheid.

En met dat afscheid heb ik het nu al moeilijk. Ook al moeten we nog toetsen, rapporten schrijven, ijsjes eten, ouders lesgeven en het jaar afronden.

Deze groep 3 heeft een speciaal plekje in mijn hart. En als ik al die lieve cadeautjes zie overal in huis, kan ik niks anders doen dan met een big smile terug te kijken op een memorabel schooljaar. En dat is het allergrootste cadeau voor een juf.

© Tekstbureau Doppie 2018